O nas

ICH TANIEC RZUCA WYZWANIE GRAWITACJI

„Spróbujcie skoczyć w powietrzu, podginając kolana pod siebie. Potem upadnijcie na klęczki na podłogę i skoczcie ponownie, żeby znów upaść i kontynuować! A potem kręćcie się na palcach w miękkich butach z taką szybkością, żeby nikt nie rozpoznał waszego własnego oblicza. A potem zróbcie okrążenie wokół sceny na klęczkach. Urzeknijcie przepiękne damy, które obserwują spokojnie i figlarnie wasz śmiały taniec, który stara się wywalczyć ich przychylność”.
The Washington Post (Stany Zjednoczone)

Prawie od pierwszych dni po założeniu zespół „Sukhishvili” podróżował po całym świecie, zachwycając mieszkańców globu swoimi tańcami.
Ponad 90 milionów widzów obejrzało ich występy na żywo – a to prawie sto lat sukcesu.
Corocznie zespół daje około 300 przedstawień każdego roku. Miliony ludzi w ponad stu krajach kupują bilety, czytelnie oznaczone w każdym języku nazwiskiem „Suchiszwili”…, które obiecuje publice niezapomniane ogniste emocje.

Międzynarodowe media wypowiadają się o „Suchiszwili» w następujący sposób:
“To nie taniec, tylko lot”, “Ósmy cud świata”, “Najlepsze przedstawienie na Broadwayu”, “Huragan na scenie”, “Magia z Gruzji”, “Wyjątkowe zjawisko”, “Niebezpieczne tańce mężczyzn gruzińskich”, “Czysta doskonałość”, “Szlachetny kamień folklorystyczny w klasycznym kroju”…

HISTORIA
Gruziński balet narodowy “Suchiszwili” został założony w 1945 roku przez Iliko Suchiszwili i Nino Ramiszwili, którzy stali się partnerami nie tylko na scenie, ale także w życiu.
“Pomysł na stworzenie zespołu powstał jeszcze w 1935 roku. Wtedy Iliko Suchiszwili wraz z gronem gruzińskich tancerzy został wysłany do Londynu na Światowy Festiwal Tańca Ludowego. Sukces gruzińskich tancerzy na tym festiwalu i ogromna różnorodność tańców z różnych krajów świata tak nas zafascynowały, że postanowiliśmy stworzyć zespół gruzińskiego tańca ludowego.
…Postawiliśmy sobie za cel nie tylko przeniesienie popularnych tańców ludowych na scenę, ale także przywrócenie tańców zapomnienianych i stworzenie nowych na bazie spóścizny ludowej.
…Zdawaliśmy sobie sprawę, że zgodnie z zasadami scenografii niemożliwe jest przeniesienie tańców na scenę w nienaruszonej formie. Reżyser powinien znaleźć równowagę między materiałem ludowym i opracowaniem reżyserskim, innymi słowy, tańce pokazywane na scenie muszą zostać opracowane w sposób teatralny” – pisała Nino Ramiszwili.

Wybitny choreograf Iliko Suchiszwili urodził się w 1907 roku w Tbilisi. Od dzieciństwa zaczął tańczyć. W latach 1923-1926 uczył się tańca w studiu, a wkrótce został asystentem choreografa i nauczycielem. W 1927 roku został po raz pierwszy zaproszony do Teatru Opery i Baletu w Tbilisi jako tancerz. W następnym roku został solistą. W 1935 Iliko zdobył pierwsze miejsce i otrzymał złoty medal królowej Anglii na Światowym Festiwalu Tańców Ludowych. Wraz z uznaniem pojawiło się dążenie do rozwijania sztuki gruzińskiego tańca ludowego. To wtedy Iliko zaczyna zastanawiać się, jak stworzyć trupę narodową.
Żona Iliko i jego muza, Nino Ramiszwili, urodziła się w 1910 r. w Tbilisi. Podobnie jak jej mąż, zaczęła tańczyć w dzieciństwie. Poznali się z Iliko w Teatrze Opery i Baletu, kiedy podjęła tam pracę jako tancerka. W 1927 roku otrzymała wiodącą rolę w spektaklu “Jezioro łabędzie”, a następnie tańczyła w “Don Kichot” i innych klasycznych widowiskach. Przyszli współmałżonkowie dużo razem pracowali, a po pewnym czasie pobrali się. Po założeniu własnego zespołu Nino stała się choreografką i solistką baletu. Para dokładnie wychowała zespół i uczyniła go znanym na całym świecie; to dzięki ich mozolnej pracy nazwa Suchiszwili stała się symbolem wirtuozerii, mistrzostwa i wielkiego talentu.
Jeden charakterystyczny przypadek przydarzył się Suchiszwili w odległych latach dwudziestych ubiegłego wieku w St. Petersburgu. Tancerz i choreograf George Balanchine zapraszał Iliko, aby wyjechać z nim najpierw do Londynu, a następnie do USA. Jednak Iliko Suchiszwili stanowczo powiedział, że zamierza zrealizować swoje marzenie tylko w Gruzji. Wiele lat później, w 1959 roku zespół Suchiszwili przybył do Nowego Jorku z występem. Spotkali się z Balanchine’m, który już wtedy był uznawany za założyciela amerykańskiego baletu. George przypomniał jemu o swoim dawnym zaproszeniu i powiedział: “Widzisz, Iliko, ja też nie straciłem. Założyłem balet nowojorski. Generalnie obaj stworzyliśmy to, o czym marzyli”.
Wtedy zespół “Suchiszwili” przybył do Nowego Jorku, aby wystąpić w Madison Square Garden 15 razy z rzędu.
Nino i Iliko stworzyli nie tylko zespół i nową choreografię, ale także unikalną muzykę do swoich tańców, a zatem każdy z nich to niesamowita historia, wcielona na scenie.
Zespół “Suchiszwili” przeprowadził nowatorską reformę w tańcu gruzińskim na zasadach współczesnego baletu i tańca modern.
Tańce gruzińskie dzielą się na solowe, tańce w parach i grupowe. Każdy tancerz musi przestrzegać wymagań ogólnego przesłania i jego ekspresji w tańcu. Jednocześnie wykonawcy nie tracą swojej indywidualności, ponieważ część tańca przewiduje rywalizację tancerzy w sile, zwinności, wysokości skoków i ryzykowności pas.
Kobiety poruszają się z wdziękiem i elegancją, porównywalnymi do gracji klasycznego baletu, w którym każda emocja i uczucie mają odzwierciedlenie w konkretnym ruchu. Są łagodne i spokojne, poruszają się małymi kroczkami, niejako unosząc się w powietrzu.

DYNASTIA
I pokolenie (1945-1985) – Nino Ramiszwili i Iliko Suchiszwili (założyciele)
II pokolenie (1985-2000) – Tengiz Suchiszwili i Inga Tewzadze-Suchiszwili (dzieci)
III pokolenie (od 2000 r.) – Nino i Iliko Suchiszwili (wnuki)
Dynastii Suchiszwili mamy zawdzięczać, że sztuka gruzińskiego tańca ludowego wciąż znajduje się na szczycie popularności.
“Doskonale proste linie, synchronizacja w tańcu, ekscytujące triki, skoki i ruchy – to są główne priorytety Suchiszwili, które pozostają niezmienione do dziś”.
Iliko Suchiszwili młodszy

KSIĘGA REKORDÓW GUINNESSA I KOLEKCJA YVES SAINT LAURENT’A
Gruziński Balet Narodowy jest jedynym zespołem tanecznym, który osiągnął rekord świata (ujęty w Księdze Rekordów Guinessa) na słynnej scenie La Scali w Mediolanie. Wystąpienie spowodowało furorę: kurtynę teatru podnoszono 14 razy, a więc pobito rekord słynnego tenora Enrico Caruso (11 razy).
Przed pierwszym koncertem baletu w Paryżu kolejka do sali koncertowej rozciągała się na trzy dzielnice. Iliko Suchiszwili przyznał się wtedy, że nigdy w życiu nie widział czegoś podobnego. Spektakl wtedy obejrzały wiele znanych osób: choreograf Serge Lifar, gwiazdy filmowe Simone Signoret, Yves Montand, Gerard Philip, Jean Marais, pisarz Louis Aragon i wielu innych. W tej samej sali w Paryżu “Suchiszwili” odbył 35 koncertów z rzędu.
A to właśnie, dopiero po tournee we Francji do mody damskiej weszły wysokie buty i obszerne futrzane czapki. W kolekcji Yves Saint Laurent’a pojawiły się szerokie pasy z kokardkami, które pozostają popularne również dzisiaj.
Ostatnio podczas Tygodnia Mody w Tbilisi prezentowano kostiumy vintage autorstwa Nino Ramiszwili, stworzone wspólnie z domami mody Chanel, Yves Saint Laurent, Giorgio Armani, Christianem Diorem w latach 50 i 60 XX wieku, w których wychodziła na scenę. Stroje legendarnej Nino na Tydzień Mody nadała jej wnuczka Nino Suchiszwili, która jest obecnie dyrektorem artystycznym zespołu.

NIEBEZPIECZNE TAŃCE GRUZIŃSKICH MĘŻCZYZN
Iskry z szabli i sztyletów latających nad sceną tancerzy Suchiszwili. Tutaj wszystko jest prawdziwe: paląca pasja, niesamowita prędkość, precyzja i moc.
Tancerze gruzińscy zadziwiają swoją choreografią, wirującymi obrotami w powietrzu i na ziemi, oszałamiającymi skokami, które wypełniają scenę dynamiczną energią. Mężczyźni tańczą z wyjątkową precyzją, a kobiety poruszają się z płynną gracją aniołów. Połączenie brawury i gracji sprawia, że program jest absolutnie niezapomniany i niepodobny do żadnego innego.
Wizytówka zespołu jest “Taniec na palcach”. To słynny ruch choreograficzny, wymagający od tancerza najwyższej umiejętności. Zaczynają go uczyć się od 5 lat, a doskonalą w ciągu całego życia. Do rzeczy mówiąc, jest w tym ruchu element uwodzenia: od dawna uważano niedopuszczalnym dla mężczyzny klękanie przed kobietą, natomiast stanie na palcach to wyraz szczególnego szyku i zachwytu.
Tańczą na palcach bez baletek usztywnianych. To niesamowita demonstracja męskiej energii – wyniosłe skoki i zwroty, posągowe plecy – wykonywane z szybkością i precyzją, jakich trudno sobie wyobrazić. Są jedynymi mężczyznami na świecie, którzy tańczą na palcach.

ZŁOTY MEDAL I KRÓLOWA WIELKIEJ BRYTANII
Katharsis energetyczny i emocjonalny wywoływany przez balet sprawił, że jego wystąpienie stało się tak samo ważne, jak Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej! Podczas występu w Wielkiej Brytanii sala była pełna fanów! A królowa Wielkiej Brytanii, zachwycona występem, osobiście wręczyła złoty medal Iliko Suchiszwili.
W Stanach Zjednoczonych występy zespołu zostały dwukrotnie uznane za najlepszy show na Broadwayu!
Zwolennikami baletu Suchiszwili byli John Fitzgerald Kennedy, Fidel Castro, Jawaharlal Nehru, Indira Gandhi, Pele, Frank Sinatra, Jean Gabin, Brigitte Bardot, Walt Disney, Charlie Chaplin, a teraz Keira Knightley, Sting i wielu innych.

STROJE
Dzisiaj kolekcja strojów Narodowego Baletu Gruzji ma ogromną liczbę strojów do ponad 150 numerów tanecznych. Wszystkie wykonane są z ekskluzywnych tkanin naturalnych, zdobione haftem, malowaniem, aplikacją, metalem, kamieniem itp. W zależności od złożoności projektu, czasami jeden strój jest wykonywany tydzień, a czasem dłużej niż miesiąc.
Są kilka starych kostiumów, które powstały jeszcze w latach 60-ch, ale są ostrożnie wykorzystywane do dziś. Rekwizyty obejmują szable i sztylety, które są również używane do tańca.
Początkowo, stroje były projektowane przez słynnego malarza Simona (Soliko) Wirsaladze (1908-1989). Obecnie projektantem kostiumów jest dyrektor artystyczny zespołu, Nino Suchiszwili (III pokolenie).

MUZYKA I ORKIESTRA
Balet jedzie w tournee z własną orkiestrą, która zawiera ekskluzywne instrumenty muzyczne, a muzycy posiadają specjalną technikę wykonania, której nie uczą w żadnej szkole muzycznej, a która jest przekazywana z pokolenia na pokolenie.

MUZEUM „SUCHISZWILI”
W Tbilisi można zwiedzić czynny muzeum, w którym prezentowane są rzadkie stroje i akcesoria, osobiste kolekcje legendarnych Nino i Iliko. Zbiory kluczy od różnych miast świata i wiele innych zabytków z prawie stuletniej historii zespołu.

FILMY I KSIĄŻKI O SUCHISZWILI
Zespół „Suchiszwili” zagrał w filmach fabularnych: „Keto i Kote”, „Eliso”, „Spotkanie w górach”, „5 dni w sierpniu”.
Filmy dokumentalne o „Suchiszwili”: „Świat oklaskuje”, „Z triumfem po świecie”, „Triumf w La Scali”, „Ścieżkami i drogami”, „Dolly”, „Huragan na scenie”, „Klucze”.
Książki o „Suchiszwili”: „Z triumfem po świecie”, „Triumf wciąż trwa”, „Gruziński Balet Narodowy „Suchiszwili”.
Gruziński Balet Narodowy był prezentowany przez wiele wybitnych impresariów i agencje z całego świata. Jego występy odbywały się w Albert Hall, Koloseum, Metropolitan Opera, Madison Square Garden i dziesiątkach innych znanych miejsc.

Stany Zjednoczone Ameryki
Kennedy Center (Washington, D.C.)
Wolf Trap Center (Washington, D.C.)
Hollywood Bowl (Hollywood)
Metropolitan Opera (New York)
Madison Square Garden (New York)
Mark Hellinger Theatre (New York)
City Center (New York)

ITALIA
Teatro la Scala (Milan)
Teatro la Fenice (Venice)
Teatro Carlo Felice (Genoa)
Teatro San Carlo (Napoli)

WIELKA BRYTANIA
Royal Albert Hall (London)
Festival Hall (London)
Dominion Theatre (London)
Palladium Theatre (London)

FRANCJA
Concert Hall Player (Paris)
Palais Des Congress (Paris)

HISZPANIA
Teatro Zarzuela (Madrid)

DANIA
Copenhagen Royal Theatre

AUSTRIA
Vienna Concert Hall

A także na najbardziej prestiżowych scenach Australii, Chin, Korei, Polski, Ukrainy, Finlandii, Litwy, Estonii, Łotwy, Czech, Szwajcarii, Bułgarii, Grecji, Izraela, Singapuru i wielu innych krajów.